بیماری پوستی کورک (دمل): علت، تشخیص و درمان

z

کورک و دمل به برآمدگی‌های دردناک پر از چرک می‌گویند که در زیر پوست به علت عفونت باکتریایی ایجاد شده و یک یا چند فولیکول مو را درگیر می‌کنند.

کورک‌ها در ابتدا قرمز بوده و نسبت به لمس حساس‌اند. این برآمدگی‌ها به ‌سرعت چرکی شده و بزرگ‌تر و دردناک‌تر می‌شوند تا جایی که ترکیده و خشک شوند. کورک‌ها ممکن است به‌ صورت خوشه‌ای در زیر پوست عفونت‌ها را به یکدیگر متصل کنند.

معمولاً می‌توانید به‌ سادگی از یک کورک مراقبت کرده و آن را در خانه درمان کنید ولی از فشار دادن یا سوراخ کردن آن خودداری کنید چراکه این کار می‌تواند منجر به پخش شدن عفونت گردد.

در مرکز مشاوره و زیبایی آذین، متخصصین ما با استفاده از پیشرفته‌ترین تکنیک‌ها، تمامی انواع اختلالات پوستی در کودکان و بزرگ‌سالان را درمان کرده و روش‌های درمانی انعطاف‌پذیر و کارآمدی را برای درمان طیف وسیعی از عارضه‌ها و ضایعات پوستی ارائه می‌کنند. با اینکه عارضه‌های پوستی چون فولیکولیت، کورک و دمل را می‌توان در خانه نیز درمان کرد، در صورتی ‌که احساس درد داشته و یا این عارضه‌ها برای مدت بیش از دو هفته ماندگار بوده یا با تب همراه بودند، باید به یک متخصص پوست مراجعه کنید. در مرکز مشاوره و زیبایی آذین، متخصصین پوست ما می‌توانند یک کورک یا دمل را باز کرده و علاوه بر از بین بردن درد، به سریع‌تر شدن فرآیند بهبودی و درمان کورک نیز کمک کنند. همچنین ممکن است داروهای آنتی‌بیوتیک برای درمان عفونت تجویز شوند. برای گرفتن اطلاعات بیشتر و یا تعیین یک وقت ملاقات، می‌توانید با ما تماس بگیرید.

انواع کورک


کورک‌ها بیشتر بر روی نقاطی از بدن ایجاد می‌شوند که مو داشته و یا غدد عرقی آن‌ها تحت تنش فیزیکی قرار گرفته باشند. این نقاط معمولاً عبارت‌اند از صورت، گردن، زیر بغل و باسن. کورک‌ها انواع مختلفی دارند:

دمل: این عفونت‌ها توسط باکتری استافیلوکوکوس اورئوس ایجاد می‌شوند. دمل‌ها ممکن است به ‌صورت تکی و یا به ‌صورت خوشه‌ای ایجاد شوند که احتمال ایجاد نوع دوم در مناطقی چون پشت گردن، شانه‌ها و ران‌ها بیشتر است.

کیست پایلونیدال: یک فولیکول موی عفونی در مناطق اطراف باسن که در اثر نشستن طولانی‌مدت ایجاد می‌شود. کیست پایلونیدال تقریباً در همه‌ی موارد، به درمان پزشک نیاز دارد.

هیدرادنیت چرکی: آبسه‌های متعدد که در اثر محدود شدن راه غدد عرقی در مناطقی چون زیر بغل و کشاله‌ی ران ایجاد می‌شوند.

آکنه‌ی کیستی: این نوع از آکنه نسبت به نوع عادی آن، بیشتر در عمق پوست قرار گرفته است. این عارضه معمولاً در نوجوانان رخ می‌دهد.

علت‌ها و دلایل


بیشتر کورک‌ها توسط استافیلوکوکوس اورئوس ایجاد می‌شوند، نوعی باکتری که به ‌وفور در روی پوست و درون بینی یافت می‌شود. کورک‌ها در برخی از موارد، در مکان‌هایی ایجاد می‌شوند که پوست به دلیل آسیب‌های کوچک یا نیش حشرات خراشیده شده و راه ورود باکتری هموار باشد.

علائم و نشانه‌ها


کورک‌ها

کورک ممکن است در هر نقطه‌ای از بدن در روی پوست ایجاد شود ولی عمدتاً در محل‌هایی چون صورت، گردن، زیر بغل، باسن و یا ران‌ها بروز می‌کند. مناطق مودار که تعریق در آن‌ها بالا بوده و فشار فیزیکی بر روی آن‌ها زیاد است. علائم و نشانه‌های کورک‌ها معمولاً عبارت‌اند از:

  • یک برآمدگی قرمز و دردناک که در ابتدا به ‌اندازه‌ی یک نخودفرنگی است.
  • پوست قرمز و متورم در اطراف محل برآمدگی
  • افزایش اندازه‌ی برآمدگی در طول چند روز به دلیل پر شدن آن با عفونت (در برخی از موارد به ‌اندازه‌ی توپ تنیس هم می‌رسد)
  • ایجاد نوک سفید یا زرد بر روی کورک که در نهایت پاره شده و چرک درون کورک از طریق آن تخلیه می‌شود.

دمل‌ها

دمل‌ها ممکن است به ‌صورت خوشه‌ای و متصل ‌به ‌هم ایجاد شوند. این دمل‌ها بیشتر بر روی نقاطی چون پشت گردن، شانه‌ها و ران‌ها ظاهر می‌شوند. در مقایسه با کورک‌های تکی، این دمل‌ها عفونت‌های عمیق‌تر و شدیدتری را باعث شده و احتمال اینکه رد آن‌ها بر روی پوست باقی بماند بالاتر است. افرادی که به این نوع از کورک‌ها مبتلا هستند ممکن است به‌طور کلی احساس ناخوشی کرده و دچار تب و لرز شوند.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟


شما معمولاً می‌توانید به ‌تنهایی از یک کورک کوچک تکی مراقبت کرده و  درمان کورک را انجام دهید. ولی در صورتی ‌که چندین کورک روی پوست شما ایجاد شده‌اند و یا در صورت موارد زیر باید به پزشک مراجعه کنید:

  • وجود کورک بر روی صورت
  • بدتر شدن کورک با سرعت زیاد و یا درد شدید آن
  • ایجاد تب
  • قطر کورک بیش از 5 سانتیمتر باشد.
  • کورک پس از گذشت دو هفته بهبود پیدا نکرده باشد.
  • بازگشت مجدد ضایعات پوستی

عوامل خطر


با اینکه هر کسی -حتی افراد کاملاً سالم- ممکن است به این عارضه دچار شود، عوامل زیر می‌توانند احتمال ایجاد آن را افزایش دهند:

  • تماس نزدیک با فردی که به عفونت‌های استاف مبتلاست. در صورتی ‌که با فردی مبتلا به کورک و دمل زندگی می‌کنید، خطر ایجاد این عفونت در شما بالاتر خواهد بود.
  • دیابت. این بیماری می‌تواند مبارزه با عفونت از جمله عفونت‌های باکتریایی پوست را برای بدن شما دشوار کند.
  • دیگر عارضه‌های پوستی. از آنجایی‌ که عارضه‌های پوستی مانند آکنه و اگزما، سد حفاظتی پوست را تضعیف می‌کنند، می‌توانند خطر ایجاد کورک و دمل را نیز افزایش دهند.
  • سیستم ایمنی تضعیف‌شده. اگر سیستم ایمنی بدن شما به هر دلیلی ضعیف شده است، احتمال ایجاد کورک و دمل در بدن شما بیشتر خواهد بود.

عوارض


به ‌ندرت، باکتری درگیر در عفونت کورک می‌تواند به جریان خون وارد شده و به دیگر قسمت‌های بدن منتقل شود. این عفونت منتشر شونده که با نام گندیدگی نیز شناخته می‌شود، می‌تواند باعث عفونی شدن بخش‌های عمیق بدن مانند قلب و استخوان گردد.

تشخیص


به ‌احتمال ‌زیاد، پزشک شما می‌تواند تنها با نگاه کردن به یک کورک یا دمل، آن را تشخیص دهد. ممکن است برای آزمایش بیشتر، نمونه‌ای از چرک داخل کورک برای آزمایش برداشته شود. این کار می‌تواند برای درمان کورک‌ و درمان دمل هایی که پس از بهبودی بازمی‌گردند و یا به روش‌های درمانی استاندارد پاسخ مناسب نمی‌دهند مناسب باشد.

بسیاری از انواع باکتری که باعث کورک می‌شوند نسبت به برخی آنتی‌بیوتیک‌های خاص مقاوم شده‌اند. بنابراین انجام آزمایش می‌تواند برای تصمیم‌گیری در مورد استفاده از آنتی‌بیوتیک کارآمد باشد.

درمان کورک (دمل)


 acne_scar_removal

شما معمولاً می‌توانید در خانه با گذاشتن کمپرس گرم به‌ منظور کاهش درد و خالی شدن زودتر کورک، درمان کورک یا همان درمان دمل را انجام دهید.

برای کورک‌های بزرگ‌تر، روش‌های درمانی زیر می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند:

  • برش و خالی کردن. یکی از روش های درمان کورک و دمل برش و خالی کردن گردن است. پزشک شما می‌تواند با بریدن سر کورک، آن را خالی کند. عفونت‌های عمیق که نمی‌توان آن‌ها را کاملاً خالی کرد، با گاز استریل بسته می‌شوند تا چرک درون آن‌ها به‌طور کامل خالی شود.
  • داروهای آنتی‌بیوتیک. از دیگر روش های درمان دمل و کورک داروهای آنتی بیوتیک است. در برخی از موارد ممکن است پزشک شما برای درمان عفونت‌های مکرر و شدید از داروهای آنتی‌بیوتیک استفاده کند.

درمان‌های خانگی و شیوه‌ی زندگی

برای کورک‌های کوچک، این روش‌های درمانی می‌توانند به بهبود سریع‌تر عفونت و جلوگیری از بدتر شدن آن کمک کنند

  • کمپرس گرم. روزانه چند بار یک پارچه یا کمپرس گرم را بر روی منطقه‌ی آسیب‌دیده قرار دهید. این کار به پاره و خالی شدن سریع‌تر کورک کمک می‌کند.
  • هیچ‌وقت یک کورک را فشار ندهید و آن را سوراخ نکنید. این کار می‌تواند باعث پخش شدن عفونت گردد.
  • از آلودگی دوری ‌کنید. پس از دست زدن به یک کورک، دست‌های خود را کاملاً بشویید. همچنین لباس‌ها، حوله‌ها و کمپرس‌هایی که با منطقه‌ی عفونی در ارتباط بوده‌اند را به‌ خوبی بشویید، به ‌خصوص اگر کورک‌ها مکرراً بر روی پوست شما ایجاد می‌شوند.

پیشگیری


نمی‌توان در همه‌ی موارد از ایجاد کورک‌ها پیشگیری کرد به ‌خصوص در صورتی ‌که دستگاه ایمنی بدن شما ضعیف شده باشد. البته روش‌های درمانی زیر می‌توانند از ایجاد عفونت‌های استاف جلوگیری کنند:

  • دست‌های خود را مرتباً با آب و صابون بشویید. می‌توانید از مواد ضدعفونی‌کننده‌ی الکلی نیز استفاده کنید. شستشوی دقیق دست‌ها می‌تواند بهترین روش دفاعی در برابر میکروب‌ها باشد.
  • زخم‌های خود را بپوشانید. زخم‌ها و خراش‌های روی بدن خود را تمیز نگه‌داشته و آن‌ها را تا زمان بهبود کامل با باند استریل و خشک ببندید.
  • وسایل شخصی خود را شخصی نگه‌دارید. از سهیم شدن وسایل شخصی مانند حوله، ملافه، ریش‌تراش، لباس‌ها و وسایل ورزشی خود با دیگران خودداری کنید. عفونت‌های استاف علاوه بر انتشار انسان به انسان، از طریق اشیا نیز منتقل می‌شوند. اگر زخم یا جراحتی بر روی بدن شما وجود دارد، حوله‌ها و لباس‌های زیر خود را با استفاده از آب داغ و مواد شوینده و سفیدکننده شسته و آن‌ها را در خشک‌کن گرم خشک‌ کنید­­­.