سوزش،تکرر و بی‌اختیاری ادرار در زنان پس از یائسگی

بی‌اختیاری ادرار یکی از شایع‌ترین مشکلات زنانه است که بیشتر در زنان بالای 35 سال رخ می‌دهد. این بیماری انواع و سطوح مختلفی دارد: بی‌اختیاری ادراری فشاری که ناشی از خندیدن، سرفه کردن یا بلند کردن اجسام سنگین است؛ بی‌اختیاری ادراری فوریتی به معنی ادرار کردن غیرارادی به دلیل عدم کنترل محرک ادرار توسط مغز؛ بی‌اختیاری ناشی از ترکیب چند عامل (ترکیبی از فشار و ایمپریوسیتی ادراری (urinary imperiosity)) یا ناشی از ریفلاکس (هنگامی رخ می‌دهد که مثانه آن‌قدر پُر است که فشار داخلی بیشتر از فشار مجرای ادراری است).

شرم و خجالت مانع روبرو شدن با این مشکل و مطرح کردن آن می‌شود؛ اما نگران نباشید امروزه روش‌های درمانی پیشرفته و با حداقل تهاجمی وجود دارند که می‌توانند این بیماری را به راحتی حل کنند. درمان بی‌اختیاری ادرار با استفاده از لیزر مونالیزا تاچ یک روش درمانی ساده است که کمتر از پنج دقیقه طول می‌کشد.

با گذشت سن و نزدیک شدن به یائسگی، ممکن است کنترل مثانه سخت‌تر شود. این یک بیماری شایع است که تغییرات بدن باعث ایجاد آن می‌شود.

banner

بی‌اختیاری ادرار چیست؟


بی‌اختیاری ادرار با نام‌های «از دست دادن کنترل مثانه» و «نشت غیرارادی ادرار» نیز شناخته می‌شود و نام اختصاری آن UI است. میلیون‌ها زن این بیماری را تجربه کرده‌اند. هر چه سن افزایش پیدا می‌کند، تکرر بی‌اختیاری ادرار نیز بیشتر می‌شود. از دست دادن کنترل ادرار می‌تواند بسیار جزئی باشد. به عنوان مثال ممکن است در هنگام خندیدن، ورزش کردن، سرفه کردن و یا بلند کردن اجسام سنگین تنها چند قطره ادرار از شما نشت کند. یا ممکن است به صورت ناگهانی و فوری نیاز به ادرار کردن داشته باشید و نتوانید تا قبل از رسیدن به دستشویی آن را نگه دارید و این باعث نشت ادرار شود.

ممکن است شما در طول زندگی خود به دفعات زیادی بی‌اختیاری ادرار را تجربه کرده باشید، اما اکثر این دفعات در نتیجه‌ی وارد آمدن فشار و استرس به عضلاتی است که در نگه داشتن یا دفع ادرار به شما کمک می‌کنند.‌ تغییرات هورمونی نیز می‌تواند روی قدرت عضلات ناحیه لگن تأثیر بگذارد. بنابراین بی‌اختیاری ادرار بیشتر در بین زنانی شایع است که حامله هستند، زایمان کرده‌اند و یا در سن یائسگی هستند.

استروژن هورمونی است که به تنظیم سیکل قاعدگی کمک می‌کند. این هورمون بدن را در برابر بیماری‌های قلبی و پوکی استخوان محافظت می‌کند. همچنین به حفظ سلامت و درستی عملکرد مثانه و مجرای ادراری کمک می‌کند. همچنان که شما به سن یائسگی نزدیک می‌شوید، سطح استروژن شروع به کاهش می‌کند. ممکن است این فقدان استروژن باعث ضعف عضلات لگن شود و در نتیجه این عضلات دیگر مانند قبل قادر به کنترل مثانه نباشند. از آنجا که در طول دوران یائسگی و همچنین بعد از آن، سطح استروژن همچنان در حال کاهش است؛ ممکن است علائم بی‌اختیاری ادرار بدتر شوند.

چرا یائسگی مثانه را ضعیف‌تر می‌کند؟


در طول دوران یائسگی، تخمدان‌ها تولید استروژن را متوقف می‌کنند. این هورمون برای زنان بسیار ضروری است زیرا باعث بلوغ می‌شود، سیکل قاعدگی را کنترل می‌کند و همچنین در دوران بارداری نقش مهمی دارد. وقتی هورمون استروژن نباشد، بدن دیگر مانند قبل کار نمی‌کند و تمامی این مراحلی که این هورمون در آنها نقش داشت مختل می‌شود.

ممکن است شما این تغییرات را با علائمی مانند گُرگرفتگی، عرق کردن در شب‌ها و تغییر خلق و خوی متوجه شوید؛ اما تغییرات دیگری نیز هستند که می‌توانند منجر به عارضه کنترل مثانه شوند:

  • حالت الاستیکی بافت واژن کمتر می‌شود.
  • پوشش مجرای ادرار (لوله‌ای که ادرار را از مثانه خالی می‌کند) شروع به نازک شدن می‌کند.
  • عضلات کف لگن که مجرای ادرار و مثانه را محافظت می‌کنند، ضعیف می‌شوند.

مثانه شما چه مشکلاتی دارد؟


شایع‌ترین مشکلاتی که زنان در طول و بعد از دوران یائسگی با آنها روبرو می‌شوند عبارتند از:

بی‌اختیاری ادراری فشاری. ممکن است شما در هنگام سرفه کردن، عطسه کردن و یا خندیدن چند قطره ادرار دفع کنید. یا اینکه هنگام بلند کردن اجسام سنگین و به طور کلی انجام کارهایی که فشار زیادی به مثانه وارد می‌کنند، متوجه نشت ادرار شوید.

بی‌اختیاری ادراری فوریتی. در این حال شما به‌طور سریع و غیرمنتظره نیاز به دفع ادرار دارید. ممکن است آن‌قدر شدید باشد که شما نتوانید به موقع خود را به دستشویی برسانید. گاهی اوقات به این بیماری مثانه «تحریک‌پذیر» یا «بیش فعال» می‌گویند.

شب ادراری. برخی زنان در نیمه‌های شب چندین بار بیدار می‌شوند و به صورت اضطراری نیاز به دفع ادرار دارند.

سوزش در دفع ادرار. احتمال ابتلا زنان به عفونت‌های دستگاه تناسلی، بعد از یائسگی افزایش می‌یابد. این عفونت‌ها باعث می‌شوند فرد در هنگام ادرار کردن احساس سوزش داشته باشد.

چه عامل دیگری می‌تواند باعث بی‌اختیاری ادرار شود؟


همیشه یائسگی دلیل درست عمل نکردن مثانه نیست. ممکن است با گذشت سن، عضلات شما به‌طور طبیعی ضعیف شوند؛ یا ممکن است عضلات به دلیل به دنیا آوردن یک یا چندین فرزند آسیب ببینند. بیماری‌هایی مانند دیابت یا اسکلروز می‌توانند باعث آسیب‌های عصبی شود؛ این آسیب‌ها به نوبه خود می‌توانند باعث بروز مشکلات مثانه شوند. در مورد هر نوع دارویی که مصرف می‌کنید فکر کنید؛ چرا که برخی داروهای ضدافسردگی و مسکن‌ها می‌توانند مانع تخلیه مثانه شوند. ممکن است پزشک بتواند مقدار یا نوع داروهای شما را تغییر دهد.

مشکلات کنترل مثانه چگونه تشخیص داده می‌شود؟


نخست پزشک جزئیات سوابق بیماری‌های شما را می‌پرسد و سپس یک معاینه فیزیکی انجام می‌دهد، از جمله اینکه ناحیه لگن را معاینه می‌کند. به منظور بررسی علائم عفونت و یا مشکلات دیگر، ادرار شما نیز آزمایش می‌شود.علاوه بر این ممکن است پزشک به شما توصیه کند که یک دفترچه بردارید و به صورت روزانه علائم و موقعیت‌هایی که دچار بی‌اختیاری ادرار می‌شوید را یادداشت کنید. این کار می‌تواند علل بیماری را محدود و همچنین به تعیین بهترین روش درمان کمک کند.

درمان مشکلات کنترل مثانه


 photo_2016-10-17_09-48-15

علائم آتروفی واژن عبارتند از نازک شدن، خشک شدن و التهاب دیواره‎‌های واژن که این علائم می‌توانند باعث مقاربت‌های دردناک شوند و همچنین مشکلات ادراری را تشدید کنند. لیزر مونالیزاتاچ  یک روش درمانی غیرجراحی و تقریباً بدون درد است که مشکلات ادراری ناشی از آتروفی واژن را درمان می‌کند. این روش درمانی کیفیت، قدرت و سلامت دیواره‌های واژن را بهبود می‌بخشد. درمان شامل سه جلسه اولیه است که 6 هفته طول می‌کشد؛ سپس برای ترمیم درمان، سالانه به یک جلسه درمانی نیاز است.

دستگاه مونالیزا تاچ چگونه بی‌اختیاری ادرار را درمان می‌کند؟

این دستگاه انرژی لیزر را به آرامی به بافت دیواره واژن ارائه می‌کند که این باعث تحریک واکنش بدن برای بهبودی کانال واژن می‌شود. به طور معمول دوره درمان شامل سه جلسه در طول 6 هفته است. بسیاری از زنان بعد از اولین جلسه درمانی، متوجه علائم بهبودی می‌شوند و بعد از جلسه دوم و سوم بهبودی بیشتری را مشاهده می‌کنند.

روش‌های درمانی دیگر

ممکن است پزشک به شما توصیه کند تغییراتی در سبک زندگی خود ایجاد کنید از جمله:

  • محدود کردن مصرف کافئین
  •  اجتناب از مواد محرک مثانه مانند الکل، نوشابه‌های گازدار و غذاهای تند
  • تقویت عضلات لگن با انجام تمرین‌های Kegel؛ این تمرین‌ها عضلات کف لگن را تقویت می‌کنند. برای انجام تمرینات Kegel، عضلات لگن را بگیرید و فشار دهید و سپس آنها را رها کنید. در صورتی که مطمئن نیستید که چگونه این تمرین‌ها را انجام دهید، از پزشک خود سؤال کنید.
  • آموزش و تمرین دادن به مثانه برای نگه داشتن ادرار در مدت زمان طولانی‌تر

اگر این روش‌های ساده‌ای که ذکر شد جواب‌گو نبودند؛ گزینه‌های درمانی دیگری وجود دارد از جمله:

  • مصرف دارو
  • بیوفیدبک؛ روشی است برای یادگیری کنترل ارادی برخی عملکردهای خاص بدن که با کمک یک دستگاه مخصوص انجام می‌شود.
  • تحریک الکتریکی عضلات لگن
  • یک دستگاه در داخل واژن گذاشته می‌شود تا مثانه را بالا نگه دارد.
  • یک دستگاه به‌طور مستقیم داخل مجرای پیشاب قرار می‌گیرد تا محل نشت را مسدود کند.
  • عمل جراحی برای رفع افتادگی مثانه و بالا بردن آن به یک وضعیت بهتر

استروژن‌درمانی واژن به‌طور موضعی، ممکن است عفونت‌های ادراری و در نتیجه تکرر ادرار را کاهش دهد؛ اما این روش درمانی مورد تأیید سازمان FDA نیست. این روش برای درمان بیماری‌های جزئی مثانه در زنان یائسه، توصیه می‌شود و دستورالعمل‌های آن در سطح ملی است.